Ayrılık Hediyesi...


Şimdi saat sensizliğin ertesi
Yıldız dolmuş gökyüzü ay-aydın
Avutulmuş çocuklar çoktan sustu
Bir ben kaldım tenhasında gecenin
Avutulmamış bir ben...
Şimdi gözlerime ağlamayı öğrettim
Ki bu yaşlar
Utangaç boynunun kolyesi olsun
Bu da benden sana
Ayrılığın hediyesi olsun...
.............................
Özleneceksin, bıraktığın hediyelerinle....

3 yorum:

.. dedi ki...

..

Kan kızılı bir gelincik seherinde
Sırtıma kahbe bir hançer indiğinde
Ve bu ""gencecik ve bu hemencecik ölüm""
Çığırtken bir gazete başlığında
Çığlık Çığlık sana kavuştuğunda

Beni düşün, Beni düşün, Unutma

Beni düşün şehre her yağmur yağdığında
Islak ve kırılgan bir türkünün içinde
Göğsünden dudaklarına, doğru sancılı bir isyan kabardığında
Bastırarak kalbini avuçlarınla
Sesini okşadığımı bil

Bil ki yalvarırcasına, uzayan yollara dağılırcasına
Sonsuz bir mahşerin ortasında
Bir zemzem suyu gibi seni seni özlüyorum !!


saatlerce ağladım öğrendiğimde..kabullenmek inanılmaz zor..böyle erken gitmek zorunda mıydı diğerleri gibi :(

tufan dedi ki...

Sevgili arkadaşım,kardeşim merhaba
Öncelikle kadınlar gününüz kutlu olsun.
Blogcudaki sayfanızı yeni farkettim
ve gördümki epeydir uğramamışsınız.
Orada saklı kalmış yazıyı okudum ve
bu yazıyı dostlarımla paylaşmak istedim,izin vereceğinizi düşündüğümden yayına verdim,bu güzel duygular saklı kalmamalı diye düşündüm.
Saygılarımı ve sevgilerimi bırakıyorum,kendinize iyi bakın.
Hoşçakalın.

piç dedi ki...

diğer gözümüzde toprak oldu.! özlenecek..